اداره ارزیابی فناوری سلامت: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| + | ارزیابی فناوری سلامت فرآیندی چندرشتهای، نظاممند و شفاف است که اطلاعات لازم پیرامون مسائل پزشکی، اجتماعی، اقتصادی و اخلاقی استفاده از فناوریهای سلامت را به دست میدهد. هر دو بخش پیامدهای مستقیم و پیامدهای غیرمستقیم یا ناخواسته در این ارزیابی مورد توجه قرار میگیرند و هدف نهایی این امر ارتقای سیاستگذاریهای مرتبط با فناوری در حوزه سلامت است [18]. | ||
| + | |||
| + | وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برنامه استقرار نظام ارزیابی فناوری سلامت را در کشور از اواخر دهه ۸۰ آغاز نموده و مسئولیت این امر را بر عهده اداره ارزیابی فناوری سلامت در دفتر ارزیابی فناوری، تدوین استاندارد و تعرفه سلامت زیر نظر معاونت درمان این وزارتخانه قرار داده است. در صورتی که اداره ارزیابی فناوری استفاده از یک فناوری را توصیه کند، استاندارد استفاده از آن و سپس تعرفه فناوری مورد نظر توسط این دفتر تعیین میشود. | ||
| + | |||
| + | این دفتر چارچوبی را برای گزارش ارزیابی جامع فناوریهای پزشکی ارائه کرده است که شامل محورهای زیر میشود: | ||
| + | ; مشکلات سلامت و کاربرد کنونی فناوری: مشکلات هدف، کاربرد فعلی فناوری، نحوه فعلی مدیریت مشکل، چرخه حیات فناوری | ||
| + | ; ویژگیهای فناوری: مشخصات فناوری، سرمایه و ابزار لازم جهت کاربرد فناوری، آموزش و اطلاعات لازم جهت بهرهبرداری از فناوری | ||
| + | ; ایمنی: شناسایی و ارزیابی آسیبها، خلاصه تأثیر آسیبها، حداقلسازی آسیبها، مقایسه با فناوریهای جایگزین، ایمنی محیطی | ||
| + | ; اثربخشی: مرگومیر، بیماریزایی، کیفیت مرتبط با سلامت زندگی، رضایت بیمار | ||
| + | ; هزینهها و ارزیابی اقتصادی: بهرهگیری از منابع، هزینه واحد، هزینههای غیرمستقیم، پیامدها | ||
| + | ; تحلیلهای اخلاقی: جوانب اخلاقی فناوری، اختیار، شأن انسانی، کمال انسانی، مضر نبودن فناوری، عدالت | ||
| + | ; جنبههای سازمانی: فرآیند، ساختار، مدیریت، فرهنگ | ||
| + | ; جنبههای اجتماعی: حوزههای مهم زندگی، فردی، اجتماعی | ||
| + | ; جنبههای قانونی: اختیار بیمار، حریم خصوصی بیمار، عدالت در نظام سلامت، اختیار و امنیت، قوانین بازار، مسائل قانونی فناوریهای جدید و تجربی | ||
| + | |||
| + | |||
[[رده:سازمانها]] | [[رده:سازمانها]] | ||
[[رده:سازمانهای ایران]] | [[رده:سازمانهای ایران]] | ||
نسخهٔ ۲۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۲
ارزیابی فناوری سلامت فرآیندی چندرشتهای، نظاممند و شفاف است که اطلاعات لازم پیرامون مسائل پزشکی، اجتماعی، اقتصادی و اخلاقی استفاده از فناوریهای سلامت را به دست میدهد. هر دو بخش پیامدهای مستقیم و پیامدهای غیرمستقیم یا ناخواسته در این ارزیابی مورد توجه قرار میگیرند و هدف نهایی این امر ارتقای سیاستگذاریهای مرتبط با فناوری در حوزه سلامت است [18].
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برنامه استقرار نظام ارزیابی فناوری سلامت را در کشور از اواخر دهه ۸۰ آغاز نموده و مسئولیت این امر را بر عهده اداره ارزیابی فناوری سلامت در دفتر ارزیابی فناوری، تدوین استاندارد و تعرفه سلامت زیر نظر معاونت درمان این وزارتخانه قرار داده است. در صورتی که اداره ارزیابی فناوری استفاده از یک فناوری را توصیه کند، استاندارد استفاده از آن و سپس تعرفه فناوری مورد نظر توسط این دفتر تعیین میشود.
این دفتر چارچوبی را برای گزارش ارزیابی جامع فناوریهای پزشکی ارائه کرده است که شامل محورهای زیر میشود:
- مشکلات سلامت و کاربرد کنونی فناوری
- مشکلات هدف، کاربرد فعلی فناوری، نحوه فعلی مدیریت مشکل، چرخه حیات فناوری
- ویژگیهای فناوری
- مشخصات فناوری، سرمایه و ابزار لازم جهت کاربرد فناوری، آموزش و اطلاعات لازم جهت بهرهبرداری از فناوری
- ایمنی
- شناسایی و ارزیابی آسیبها، خلاصه تأثیر آسیبها، حداقلسازی آسیبها، مقایسه با فناوریهای جایگزین، ایمنی محیطی
- اثربخشی
- مرگومیر، بیماریزایی، کیفیت مرتبط با سلامت زندگی، رضایت بیمار
- هزینهها و ارزیابی اقتصادی
- بهرهگیری از منابع، هزینه واحد، هزینههای غیرمستقیم، پیامدها
- تحلیلهای اخلاقی
- جوانب اخلاقی فناوری، اختیار، شأن انسانی، کمال انسانی، مضر نبودن فناوری، عدالت
- جنبههای سازمانی
- فرآیند، ساختار، مدیریت، فرهنگ
- جنبههای اجتماعی
- حوزههای مهم زندگی، فردی، اجتماعی
- جنبههای قانونی
- اختیار بیمار، حریم خصوصی بیمار، عدالت در نظام سلامت، اختیار و امنیت، قوانین بازار، مسائل قانونی فناوریهای جدید و تجربی